و شيخ طوسى و كلينى - رضى اللَّه عنهما - در چندين حديث ، روايت كرده‌اند كه : كسى كه مُدمِن خمر باشد ، مثل كسى است كه بت پرستد و روز قيامت ، كافر محشور خواهد شد « 1 » و در تفسير مُدمِن خَمر فرموده‌اند كه : آن ، كسى است كه هر گاه شراب به دستش آيد ، بخورَد . « 2 » و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده‌اند كه فرمود : مدمن خمر ، آن كسى نيست كه هر روز شراب خورَد ؛ بلكه آن كسى است كه با خود قرار داده كه هر وقت شراب به دستش آمد ، بخورد . « 3 » و از محمّد بن داوذيه روايت كرده‌اند كه گفت : سؤال كردم در عريضه‌اى كه به خدمت حضرت ابى الحسن عليه السلام نوشته بودم از حال كسى كه شُرب مُسكر كند . در جواب نوشته بودند كه : شارب الخمر ، كافر است . « 4 » و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده‌اند كه فرمود : كسى كه مُسكرى ، يعنى چيزى مست‌كننده بياشامد ، خداى تعالى ، چهل روز نمازِ او را قبول نمىكند و اگر بار ديگر بخورد ، خداى تعالى ، از طينت خِبال به خوردِ او مىدهد . راوى پرسيد كه : طينت خِبال ، كدام است ؟ فرمود كه : آنچه از فَرْج زناكاران ، بيرون مىآيد . « 5 » و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده‌اند : كه كسى كه مُسكرى بياشامد ، چهل روز ، نماز او مقبول نيست و اگر در عرض چهل روز بميرد ، « ميتة جاهلية » خواهد بود ؛ يعنى مثل آن جماعت خواهد بود كه در زمان جاهليت ، كافر مُرده‌اند و اگر توبه كند ، خداى تعالى ، توبه‌اش را قبول مىكند . « 6 » و به مضمون اين دو حديث ، چندين حديث روايت كرده‌اند . و ابن بابويه رحمه الله در كتاب خصال و ثواب الأعمال ، از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود : كسى كه شراب خورَد ، نماز او تا چهل روز ، مقبول نيست و اگر نماز را در آن چهل روز ، ترك كند ، عذاب او مضاعف مىشود از براى آن كه تركِ نماز كرده . « 7 »

--> ( 1 ) . تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 108 ، ح 470 - 473 ، ؛ الكافى ، ج 6 ، ص 405 ، ح 2 - 7 . ( 2 ) . تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 109 ، ح 476 . ( 3 ) . تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 109 و 110 ، ح 477 ؛ الكافى ، ج 6 ، ص 405 ، ح 2 . ( 4 ) . تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 108 ، ح 469 ؛ الكافى ، ج 6 ، ص 405 ، ح 9 . ( 5 ) . تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 106 ، ح 461 ؛ الكافى ، ج 6 ، ص 400 ، ح 3 . ( 6 ) . تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 107 ، ح 463 ؛ الكافى ، ج 6 ، ص 400 ، ح 1 . ( 7 ) . الخصال ، ص 543 ، ح 1 ؛ ثواب الأعمال ، ص 243 .